چقد بعضی آدما قشنگ و رویاییه حرفاشون.. انگار تو این دنیای... زندگی نمی کنن. آدم دلش میخواد ساعتها ساکت بشینه روبروشون و فقد گوش بده به حرفای قشنگشون و چقد بی آلایش و ساده می خندن و انقد خوبت میکنن که دلت میخواد باز بخندونیشون .. هی بخندونیشون و کیفور شی
+ یه جوری هم دلتنگ خونم ک رو در این بستنیه ک دارم میخورم نوشته، بستنی خانواده بغض کردم :|
ولی لنتی خیلی خوشمزس T_T
بمون یکم کنارم که افتادم از پا
بخند یکم به حالم تا که بیاد سر جا
ببین که روزگارم شده رنگ چشمات
بیا به حال زارم بخند تا بشم شاد
به من بخند عزیزم تا بشی شاد
به من بخند عزیزم تا غم هات بره به باد
به من بخند عزیزم تا دیروز بره از یاد
به من بخند تا بشم یه تصویر تو چشمات
برچسب:
نویسنده: سپیده حسینیپور